Dla autorów

Redakcja pisma „Język Białoruski jako Obcy” (JBJO) przyjmie artykuły, recenzje, sprawozdania, poruszające różne zagadnienia kultury białoruskiej i języka białoruskiego, m.in.:

1) metodyka nauczania – metody nauczania gramatyki, wiedzy o Białorusi; rozwój sprawności mówienia, słuchania, czytania i pisania; nowe technologie na lekcjach języka białoruskiego; zaznajamianie z tekstami literackimi; wykorzystanie tekstów literackich w grupach międzynarodowych, 1-narodowych i (nie)słowiańskich itp.;

2) język białoruski obcokrajowców – analiza błędów językowych; badanie tzw. języka przejściowego (ang. interlanguage) i wymowy;

3) glottodydaktyka porównawcza – np. białorusko-polska, białorusko-rosyjska, białorusko-niemiecka itp.; badanie podobieństw i różnic między językami; porównanie metod nauczania, programów zajęć, trudności językowych, roli nauczyciela itp.

4) historia i współczesność nauczania języka białoruskiego – stare i nowe podręczniki do języka białoruskiego jako obcego, sposoby prezentacji materiału, różnorodność tematyczna;

5) język i kultura – zagadnienia językoznawstwa kulturowego (studia językowo-regionalne, kulturoznawstwo, realioznawstwo białoruskie); komunikacja międzykulturowa, nauczanie języka i kultury Białorusi; miejsce kultury w nauczaniu języków; przysłowia, powiedzenia, frazeologia, słownictwo bezekwiwalentowe, etykieta językowa; stereotypy w podręcznikach, role męskie i żeńskie; popularne imiona i nazwiska, cechy charakteru Białorusinów; tabu dotyczące niektórych tematów, np. erotyki, śmierci, religii; idealizacja podręcznikowych bohaterów i ich rodzin;

6) pragmatyka językowa – np. powitanie, pożegnanie, podziękowanie, przeprosiny, prośba;

7) problemy poświadczania poziomu znajomości języka białoruskiego jako języka obcego (certyfikacja);

8) język białoruski na Białorusi i za granicą;

9) przykłady materiałów, ćwiczeń i zajęć dotyczących języka białoruskiego;

10) problemy kształcenia i pracy nauczycieli języka białoruskiego na Białorusi i za granicą, błędy lektorów.

ZASADY REDAKCYJNE DOTYCZĄCE PISANIA ARTYKUŁÓW I RECENZJI

Materiały zamieszczane są w języku polskim, białoruskim i angielskim.

Przesłane teksty powinny być napisane za pomocą jednego z typowych edytorów, najlepiej w najnowszych wersjach MS Word for Windows. Tekst powinien być przygotowany przy wyłączonej funkcji automatycznego dzielenia wyrazów.

Czcionka Garamond 12, interlinia 1,5 (w przypisach wielkość czcionki – 10, interlinia – 1,0).

Do artykułu/recenzji należy dołączyć Oświadczenie, które musi być podpisane własnoręcznym podpisem autora.

Objętość artykułów nie powinna być mniejsza niż 15 000 znaków ze spacjami oraz nie większa niż 1 arkusz wydawniczy (40 000 znaków ze spacjami). Objętość zamieszczanych recenzji i sprawozdań do 8 000 znaków ze spacjami.

Cytaty do trzech linii tekstu ujmujemy w cudzysłów (bez kursywy), cytaty dłuższe wyróżniamy za pomocą wcięcia (dotyczy całości cytatu), stosując czcionkę 10 pkt.; fragmenty opuszczone należy oznaczyć trzema kropkami w nawiasach okrągłych (…) w tekstach w języku polskim oraz ostrokątnych <…> w tekstach w języku białoruskim.

Odautorskie komentarze podajemy w formie przypisów dolnych (czcionka 10 pkt.), wprowadzanych automatycznie. Przypis w tekście głównym w języku polskim i białoruskim umieszczamy przed kropką (¹.) lub po cudzysłowie i przed kropką (”¹.), a w tekście w języku angielskim po kropce (.¹).

W tekście dopuszcza się stosowanie wyróżnień, tj. kursywę i pogrubienie. Kursywą podajemy tytuły cytowanych pozycji zwartych i artykułów (w tekście i przypisach), wyrażeń obcojęzycznych oraz dla wyrazów i wyrażeń stanowiących przykłady. Pogrubienie – rezerwujemy dla tytułów, terminów i partii tekstów wymagających wyróżnienia.

W cudzysłów („” bez kursywy) ujmujemy (w tekście głównym i przypisach) tytuły czasopism, np. „Acta Albaruthenica” (w tekstach w języku angielskim czasopisma zapisywane są kursywą bez cudzysłowu, np. Acta Albaruthenica).

W przypadku przywoływania nazwiska badacza za pierwszym razem podajemy pełne imię i nazwisko, a w kolejnych przywołaniach samo nazwisko lub z inicjałem imienia.W przypadku przywoływania nazw instytucji za pierwszym razem podajemy pełną nazwę wraz ze skrótowcem, w kolejnych przywołaniach należy posługiwać się skrótowcem.

Odnośniki bibliograficzne dotyczące literatury przedmiotu umieszczamy wewnątrz tekstu. Możliwe jest automatyczne wstawiane przypisów dolnych w celu udzielenia dodatkowych informacji czy komentarza, ale nie jako odnośniki do cytowanej literatury. Spis bibliograficzny umieszcza się na końcu artykułu w nienumerowanej kolejności alfabetycznej.

Teksty złożone do rocznika powinny być poprawne pod względem językowym i przygotowane zgodnie z określonymi przez Redakcję wymogami. Teksty niespełniające tych wymogów nie będą przyjmowane do druku.

Odpowiedzialność wynikającą z praw autorskich i praw wydawniczych ponosi autor publikacji.

Wymogi do artykułu:

Imię (nie inicjał) i nazwisko autora

Imię i nazwisko autora w języku angielskim (lub jak w paszporcie)

Miejsce pracy autora (np. Uniwersytet Warszawski, Polska; University of Warsaw, Poland)

Numer ORCID

Adres e-mail autora

Tytuł w języku artykułu

Tytuł w języku angielskim

Streszczenie w języku angielskim (ok. 0,5 strony) powinien zawierać informacje na temat przynajmniej 4 z 5 poniższych punktów:
1. opis przedmiotu badań – obowiązkowo
2. opis aktualności tematu
3. opis tez badawczych (cele badania)
4. opis metodyki
5. opis wyników badań

6. 5 kluczowych słów w języku angielskim

Streszczenie w języku białoruskim (ok. 0,5 strony) powinien zawierać informacje na temat przynajmniej 4 z 5 poniższych punktów:
1. opis przedmiotu badań – obowiązkowo
2. opis aktualności tematu
3. opis tez badawczych (cele badania)
4. opis metodyki
5. opis wyników badań

6. 5 słów kluczowych w języku białoruskim

Tekst główny

Bibliografia (nienumerowana lista alfabetyczna)

Cytaty podaje się w cudzysłowie („”) – bez kursywy. Materiał ilustracyjny zaznaczany jest kursywą. Odniesienia do literatury umieszcza się w artykule w nawiasach kwadratowych, podaje się nazwisko autora lub redaktora, rok wydania i numer strony, np.:

1 autor: [Kot 2015: 58],

Prace jednego autora wydane w ciągu jednego roku oznaczamy kolejnymi literami alfabetu i oddzielamy przecinkami: [Kmita 2015a: 65, 2015b: 120-124],

2 autorów jednej pracy: [Barys, Kalita 2015: 65],

3 autorów jednej pracy: [Barys, Kalita, Trat 2015: 65],

wielu autorów: [Kalita i in. 2015: 65] – w bibliografii pod artykułem wymieniamy nazwiska wszystkich autorów.

Jeśli nazwisko autora pojawia się w zdaniu, nie należy go powtarzać w nawiasie, np. „Jan Kot [1933: 123-125] wprowadził termin…”; „W swoich [1922a, 1922b] artykułach Steward argumentował, że…”.

Jeśli powołujemy się na pracę różnych autorów, to wymieniamy je chronologicznie ze względu na rok wydania (zaczynamy od prac najstarszych) i oddzielamy średnikami, np. [Kalita 2001: 15; Barys 2015: 65].

Prace pod redakcją podajemy tak samo jak prace autorskie z dodaniem w nawiasie okrągłym (red.) / (рэд.) / (ed.), w zależności od języka artykułu, np.

1 redaktor: [Kowalski (red.) 2015: 54],

2 redaktorów jednej pracy: [Barys, Kalita (red.) 2015: 65],

3 redaktorów jednej pracy: [Barys, Kalita, Trat (red.) 2015: 65],

wielu redaktorów: [Kalita i in. (red.) 2015: 65] – w bibliografii pod artykułem wymieniamy nazwiska wszystkich redaktorów.

Pozycje bibliograficzne zapisane cyrylicą w bibliografii muszą być uzupełnione przez wariant transliterowany na stronie https://www.translitteration.com/transliteration/en/belarusian/scholarly/

Po wariancie oryginalnym powinien być umieszczony w nawiasie kwadratowym wariant transliterowany.

Autor sporządza jeden wykaz literatury (References) dla całej pracy. Kolejność pozycji bibliograficznych powinna być alfabetyczna, według nazwisk autorów lub redaktorów. Redaktorów prac zbiorowych i słowników należy wymienić wszystkich i oznaczyć po nazwisku skrótem w języku zgodnym z publikacją (red.) / (pэд.) / (ed.), w zależności od języka artykułu. Zestawienie powinno zawierać jedynie prace przywoływane lub cytowane w tekście. Nie należy numerować/wypunktowywać kolejnych prac, każdą nową pracę należy zacząć od nowego akapitu.

Prace jednego autora powinny być podawane od najstarszej do najnowszej, np.:

Kaleta Radosław. 2014. Białorusko-polska homonimia międzyjęzykowa. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy Instytutu Slawistyki Polskiej Akademii Nauk.

Kaleta Radosław. 2015. Polsko-białoruska lapsologia glottodydaktyczna. Warszawa: Katedra Białorutenistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

Kaleta Radosław. 2018. Błędologia w glottodydaktyce białorutenistycznej. Warszawa: Katedra Białorutenistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

Prace tego samego autora wydane w tym samym roku podajemy w kolejności alfabetycznej tytułów (przedziały stron podajemy z myślnikiem –, a nie z łącznikiem/dywizem -), np.:

Kaleta Radosław. 2013a. O projekcie słownika białorusko-polskich fałszywych przyjaciół tłumacza na tle dorobku leksykografii polsko-białoruskiej. „Studia Slavica”, t. XVII/1: 83–90.

Kaleta Radosław. 2013b. Rodzaje homonimii międzyjęzykowej (przegląd stanowisk). „Respectus Philologicus”, t. 23 (28): 141–150.

Kaleta Radosław. 2013c. Złudne odpowiedniki białorusko-polskie. „Studia z Filologii Polskiej i Słowiańskiej”, t. 48: 123–141.

Monografie autorskie i słowniki

Важнік Сяргей. 2008. Кантрастыўны сінтаксіс польскай і беларускай моў. Семантыка і дыстрыбуцыя дзеяслоўнага прэдыката. Мінск [Važnìk Sjarhej. 2008. Kantrastyǔny sìntaksìs polʹskaj ìbelaruskaj moǔ. Semantyka ì dystrybucyâ dzeâsloǔnaga prèdykata, Mìnsk].

Odnośnik do tej pracy w tekście artykułu w języku polskim i angielskim: [Važnìk 2008: 15]; odnośnik w tekście w języku białoruskim: [Важнік 2008: 15].

Chylak-Schroeder Teresa, Głuszkowska-Babicka Jadwiga, Jasińska-Socha Teresa (red.). 2012. Słownik białorusko-polski. Warszawa: Katedra Białorutenistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

Odnośnik do tej pracy w tekście artykułu w języku polskim i angielskim: [Chylak-Schroeder, Głuszkowska-Babicka, Jasińska-Socha (red.) 2012: 15]; odnośnik w tekście w języku białoruskim: [Chylak-Schroeder, Głuszkowska-Babicka, Jasińska-Socha (рэд.) 2012: 15].

W przypadku częstego odwoływania się do wielu różnych słowników możliwe jest używanie skrótowców tytułów słowników zamiast ich redaktorów, np. [SBP 2012: 15]. W takiej sytuacji należy w bibliografii podać następujące dane: SBP 2012 = Chylak-Schroeder Teresa, Głuszkowska-Babicka Jadwiga, Jasińska-Socha Teresa (red.). 2012. Słownik białorusko-polski. Warszawa: Katedra Białorutenistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

Monografia pod redakcją

Лагвінец Алесь, Чуліцкая Таццяна. (рэд.). 2013. Беларусь і беларусы сярод суседзяў: гістарычныя стэрэатыпы і палітычныя канструкты. Варшава [Lagvìnec Ales′, Čulìckaâ Tаccjana. (rèd.). 2013. Belarusʹ ì belarusy sârod susedzâǔ: gìstaryčnyâ stèrèatypy ì palìtyčnyâ kanstrukty. Varšava].

Odnośnik do tej pracy w tekście artykułu w języku polskim [Lagvìnec, Čulìckaâ (red.) 2013] i angielskim: [Lagvìnec, Čulìckaâ (eds.) 2013]; odnośnik w tekście w języku białoruskim: [Лагвінец, Чуліцкая (рэд.) 2013].

Rozdział w monografii pod redakcją

Лобач Уладзімір. 2013. Вобразы суседніх народаў у традыцыйным светапоглядзе беларусаў. У: Лагвінец Алесь, Чуліцкая Таццяна (рэд.). Беларусь і беларусы сярод суседзяў: гістарычныя стэрэатыпы і палітычныя канструкты. Варшава. 39-52 [Lobač Uladzimir. 2013. Vobrazy susednìh narodaǔ u tradycyjnym svetapoglâdze belarusaǔ. U: Lagvìnec Ales′, Čulìckaâ Tаccjana. (rèd.). Belarusʹ ì belarusy sârod suseddzâǔ: gìstaryčnyâ stèrèatypy ì palìtyčnyâ kanstrukty. Varšava. 39-52].

Odnośnik do tej pracy w tekście artykułu w języku polskim i angielskim: [Lobač 2013]; odnośnik w tekście w języku białoruskim: [Лобач 2013].

Artykuł w czasopiśmie

Калета Радаслаў. 2013. Пра беларуска-польскіх ‘‘фальшывых сяброў пераклaдчыка”. «Acta Albaruthenica» № 13: 135-144 [Kaleta Radaslaŭ. 2013. Pra belaruska-polʹskìh ‘‘falʹšyvyh sâbroǔ perakladčyka”.«Acta Albaruthenica» № 13: 135-144].

Odnośnik do tej pracy w tekście artykułu w języku polskim i angielskim: [Kaleta 2013]; odnośnik w tekście w języku białoruskim: [Калета 2013].

Publikacje internetowe

Podajemy wszystkie dostępne dane na stronie: nazwisko i imię autora tekstu, tytuł, rok opublikowania tekstu na stronie (jeśli jest podany). Dodajemy też oznaczenie [online], link (jeśli jest bardzo długi proszę go skrócić za pomocą skracacza URL dostępnego w sieci) oraz datę dostępu do tekstu w nawiasie kwadratowym.

Калета Радаслаў. 2016. Выкладчык беларускай мовы з Польшчы: ‘‘Беларусы не павінны баяцца рабіць памылкі і павінны гаварыць па-беларуску” [Kaleta Radaslaŭ. 2016. Vykladčyk belaruskaj movy z Polʹščy: ‘‘Belarusy ne pavìnny baâcca rabìcʹ pamylkì ì pavìnny gavarycʹ pa-belarusku] [online] https://radiokultura.by/be/news/vykladchyk-belaruskay-movy-z-polshy-belarusy-ne-pavinny-bayacca-rabic-pamylki-i-pavinny-gavaryc [04.11.2016].

Odnośnik do tej pracy w tekście artykułu w języku polskim i angielskim: [Kaleta 2016]; odnośnik w tekście w języku białoruskim: [Калета 2016].

Корбут Віктар. 2021. Мовазнавец: Становішча беларускай мовы ў Польшчы сёння найлепшае з усіх краін за межамі Беларусі [Korbut Viktar. 2021. Movaznavec: Stanovišča belaruskaj movy ŭ Pol′ščy sënnja najlepšae z usix krain za mežami Belarusi] [online] https://www.polskieradio.pl/396/8226/artykul/2818282 [01.10.2021].

Odnośnik do tej pracy w tekście artykułu w języku polskim i angielskim: [Korbut 2021]; odnośnik w tekście w języku białoruskim: [Корбут 2021].

Genealogia Polaków: Katalog Powstańców Styczniowych [online] https://genealogia.okiem.pl/powstanies/index.php?nazwisko=Piekarski [28.09.2019].

Odnośnik do tej pracy w tekście artykułu w języku polskim, białoruskim i angielskim: [Genealogia Polaków… (online)].

Gliński Mikołaj. Polska i Białoruś – żywoty bliźniacze [online] https://culture.pl/pl/artykul/polska-i-bialorus-zywoty-blizniacze [25.03.2025].

Odnośnik do tej pracy w tekście artykułu w języku polskim, białoruskim i angielskim: [Gliński (online)].

Nieopublikowane prace doktorskie/magisterskie

Kaleta Radosław. 2007. Wybrane aspekty morfologiczne w porównaniu dwóch ortograficznych standardów: taraszkiewicy i narkomauki. Praca magisterska. Promotor: dr hab. Nina Barszczewska. Warszawa: Uniwersytet Warszawski.

Odnośnik do tej pracy w tekście artykułu w języku polskim, białoruskim i angielskim: [Kaleta 2007: 15].

Wystąpienie na konferencji

Bernatowicz Joanna. 2024. Polski przekład Długiej drogi do domu Wasila Bykaua – wyzwania, konteksty, strategie translatorskie. Konferencja Wasil Bykau. Dziedzictwo literackie w nowej perspektywie (z okazji 100-lecia urodzin literata). Uniwersytet Warszawski.

Odnośnik do tej pracy w tekście artykułu w języku polskim, białoruskim i angielskim: [Bernatowicz 2024].

Układ recenzji